Pierwsze kroki
Nagroda socjalna
Nagroda socjalna jest jedną z niewielu nagród, które mamy "zawsze pod ręką", warto zatem zadać sobie trud i sprawić by maluch dobrze kojarzył dotyk nie tylko nasz, ale także dotyk osób obcych.
Pamiętajmy, że dla malucha mizianie musi być ZAWSZE przyjemne. Posuwajmy się z głaskaniem tylko tak daleko, na ile pozwala nam psiak. Czasami jest to leciutkie drapanie za uszkiem, po piersi, a czasami żywiołowe drapanie po brzuszku, czy boczkach.
Obserwujmy dobrze swojego podopiecznego, to on nam pokaże jak daleko możemy się posunąć. Gdy maluszek jest rozluźniony, wskakuje na nas ochoczo, podejmuje wyzwanie tuląc się w ręce, przewracając na plecki oznacza to, że osiągneliśmy sukces i że te "mizianko" będzie można wykorzystać w przyszłości jako nagrodę, np. w przywołaniu.
Nie oczekujmy od szczeniaczka, że zawsze zareaguje na nas z tak samo wielką radością. Jego zachowanie uzależnione jest w dużej mierze od jego humoru" wyspania, warunków zewnętrznych, bodźców rozpraszających, a nawet pogody.
Bierzmy i akceptujmy to, co nam nasz pupilek oferuje w danym momencie, a na pewno zdobędziemy jego coraz większe zaufanie i posłuszeństwo.
Oto filmiki obrazujące używanie nagrody socjalnej:
> Przeciąganie
Naukę przeciągania zaczynamy od doboru zabawki takiej, którą maluch chętnie bierze do mordki i za którą chętnie podąża. Najczęściej są to wszelkiego rodzaju sznury lub miękkie piłki na sznurku.
Zachęcamy malucha poruszając zabawką, by podjął pogoń, uważając jednocześnie, by udało mu się zabawkę dogonić i pochwycić.
Najczęściej poruszamy zabawką ruchem węża, gdy psiak złapie ją w mordkę nie "trzepiemy" nią, nasze ruchy powinny być spokojne i długie, tak by maluch "zawisł" na zabawce nie chcąc nam jej oddać.
Kiedy szczenię zaangażuje się w zabawę puszczamy sznur, tak by maluch "wygrał" przeciąganie. Początkowo dajemu mu wygrywać bardzo często, tak by przekonał się, że jest silny i wielki i nic mu nie straszne.
Maluch wygrywając będzie jednocześnie chętniej nam zabawki przynosił licząc na to, że wygra ponownie.
Oczywiście od psiaka zależy z jaką siłą trzymamy i szarpiemy zabawką. Przy psach niepewnych i niechętnie podejmujących wyzwania wystarczy, że wezmą sznur do pyska i już dajemy im wygrać.
W miarę trud w zdobyciu zabawki jest większy, połączony także z podnoszeniem psiaka na zabawce, czy poklepywaniem go po bokach, początkowo delikatnie ręką, później gałązką, czy markując kopnięcie nogą.
Rozpoczynając zabawę z psem musimy wybrać moment w którym psiak jest wyspany, energiczny i ma ochotę podjąć wyzwanie. Zmuszanie, badź też nadmierne zachęcanie psa do przeciągania w momencie, gdy nie ma na to ochoty może przynieść odwrotne do oczekiwanych efekty
Najważniejsze jest, by maluch chciał podejmować zabawę, był zawzięty w szarpaniu, pragnął wygrywać. Czas na puszczanie i oddawanie jeszcze przyjdzie.
Oto filiki pokazujące zabawę w przeciąganie:
> Początki aportowania
Kiedy maluch chętnie się przeciąga i nie ucieka z zabawką, gdy ją od nas wygra możemy zająć się aportowaniem.
Zachęcamy malucha piłeczką, czy sznurem tak, by miał ochotę go złapać i wyrzucamy zabawkę. Maluszek biegnie po nią i podejmuje ja w mordkę, jeśli do nas wraca- chwalimy i przeciągamy się z nim, jeśli położy się z zabawką podchodzimy i przeciągamy się z malcem.
Najłatwiej uczyć jest aportowania w małych pomieszczeniach, tak by psiak nie zauczył się uciekania ze swoją zdobyczą. W małym pomieszczeniu mamy większą możliwość pokazania psiakowi, że zabawkę warto do nas przynosić i że faktycznie mu się to "opłaca".
Jeśli maluszek po rzuceniu zabawki straci nią zainteresowanie, ponieważ np. po drodze zauważył coś ciekawszego, bierzemy leżącą piłeczkę i zabawę zaczynmy od nowa.
Oto filmiki obrazujące zabawę w aportowanie:
> Przywołanie
Już od pierwszych chwil przybycia malucha do domu rozpoczynamy naukę przywołania, która powinna być dla malucha tylko i wyłącznie dobrą zabawą.
Aby psiak chętnie do nas przybiegał kucnijmy, by nie wydawać się takimi "wielkoludami" i zachęcajmy malucha do przyjścia używając dość wysokiego tonu głosu. Sposób zachęcania zależy tylko od pomysłowości przewodnika, może to być cmokanie, nawoływanie, klaskanie w dłonie.
Gdy szczenię podąża w naszym kierunku powinno zostać pochwalone określoną komendą, która będzie dla niego znakiem, że czynność którą podjął jest prawidłowa, oczekiwana przez przewodnika i że otrzyma za nią nagrodę. Najczęściej są to słowa "dobry piesek".
Po przybiegnięciu maluch jest stale chwalony słownie, głaskany oraz otrzymuje smakola (takiego, za którym przepada). Jako nagrody można użyć również zabawki.
Bardzo pomocne w przywołaniu psiaka jest oprócz kucnięcia odbieganie w przeciwnym kierunku do psiaka. Zainteresowany naszą ucieczką maluch najczęściej chętnie podejmuje pogoń.
Odległość na jaką przywołujemy psiaka musi być dostosowana do jego wieku oraz charakteru. Im starszy i bardziej pewny siebie pies tym dalej możemy mu uciekać lub z tym większej odległości przywoływać. Dla maluszka wystarczą na początek czasami nawet dwa, trzy kroki.
Oto filmiki prezentujące naukę przywołania:
> Siad wyłapywane
Jedną z możliwości nauczenia psiaka danej komendy jest wyłapywanie i nagradzanie pożądanego zachowania.
Wyłapywanie czynności uczy naszego pupila kombinowania i starania się wykonania czynności w ten sposób, by otrzymać za to nagrodę.
Tak możemy nauczyć naszego maluszka siadania. Początkowo nagradzamy słowem "dory pies" i smakolem sytuację, w której pies usiądzie, obojętnie gdzie i kiedy się to stanie. Kilkakrotne wyłapanie i nagrodzenie takiej sytuacji powoduje, że psiak zaczyna chętnie siadać, bo wie, że otrzyma za to nagrode.
Następnie wołamy maluszka do siebie i spokojnie czekamy, aż usiądzie. Oczywiście, gdy to zrobi od razy nagradzamy głosem "dobry piesek" i smakolkiem. Jeśli maluszek przybiegnie do nas, ale się rozproszy, robimy kilka kroków przywołując na nowo psiaka i powtarzając ćwiczenie.
Początkowo nie używamy komendy "siad", aby np. nie zdarzyło się, że powiemy "siad", a maluszek w tym moencie rozproszy się i nie usiądzie. Komendę wprowadzamy dopiero wtedy, gdy psiak ma wdrukowane dane zachowanie i nie ma problemów z wykonywaniem go. Ćwiczenie wykonuje chętnie i szybko.
Bardzo ważne jest przy tym ćwiczeniu słowne nagradzanie maluszka. "Dobry piesek" powinno być dla psa sygnałem, że podjął oczekiwaną przez nas czynność i że ta czynność przyniesie mu korzyści- np. smakola.
"Dobry piesek" w późniejszym okresie zastąpi nam także stałe stosowanie smaczków, nie zapominajmy więc o tej jak ważnej komendzie!
Oto filmiki obrazujące proces nauczania:
> Noga
Nauczanie nogi wymaga przede wszytskim koordynacji ruchów właściciela, tak by potrafił odpowiednio naprowadzić psiaka.
Najłatwiej, gdy weźmiemy smakołyki w dwie ręce i prawą reką, zachęcając psiaka naprowadzimy go do tyłu, gdzie "przełożymy go sobie na lewą rękę, czyli spowodujemy, by maluch podążał dalej za lewą, a nie za prawą ręką. Gdy nam się to uda naprowadzamy pieska na pozycję przy lewej nodze i podnosimy rękę ze smaczkiem lekko w górę, tak by maluch usiadł.
Oczywiście, gdy to nam się uda, nie możemy zapomnieć o sowitej nagrodzie poprzedzonej pochwałą 'dobry piesek".
Początkowo nie zwracamy uwagi na to, że siad wyjdzie nieco z przodu, czy też z tyłu lub krzywo. Wraz z kolejnymi ćwiczeniami, będziemy mogli dokładniej naprowadzać psiaka. Doświadczenie zarówno jego, jak i nasze działa cuda.
Aby psiak nie siadał z zadkiem przekręconym w lewą stronę, aby zadek był równolegle do naszej nogi musimy dawać smaczka od zewnętrznej strony psiaka, tak, by jego zadek ustawiał się do wewnątrz.
Początkowo oczywiście nie dajemy polecenia "noga"- czekamy aż psiak będzie wykonywał ćwiczenie szybko i dokładnie.
Oto filmiki obrazujące początki nauki:
> Waruj z siad
Warowania najlepiej zacząć uczyć z pozycji siedzącej. Psiak powinien podążać za ręką ze smakołykiem, która stopniowo przesuwa się ku ziemi.
Maluch chcąc wydobyć smakołyk od razu, lub po pewnym czasie położy łapki i łokcie na ziemi. Kiedy to zrobi chwalimy i dajemy mu zjeść z ręki smakołyk.
Szybkość przesuwania ręki do dołu jest uzależniona od szybkości psa, musimy ją tak dopasować by maluch chciał chętnie i od razu podążać za smakołykiem i stopniowo tę predkość zwiększać, by przyśpieszyć warowanie.
Początkowo chwalimy i nagradzamy każde położenie się maluszka na ziemi, nawet jeśli nie jest ono do końca szybkie i proste. Wraz z ćwiczeniami stopień trudności wzrasta.
Oto filmiki obrazujące naukę warowania:
> Do mnie
Komenda "do mnie" polega na tym, by psiak przybiegł jak najszybciej i siadł przed przewodnikiem.
Aby maluch mógł wykonać dokładnie to, czego od niego wymagamy musi szybko reagować na nasze zwołanie i chętnie do nas przybiegać. Gdy to potrafi możemy poprosić go, by po przybiegnięciu usiadł przed nami.
Ułatwiamy mu zadanie nprowadzając go smakołyczkiem najpierw w ten sposób by znajdował się dokładnie na przeciwko nas, jak najbliżej naszych nóg i następnie podnosimy ręce ze smakolem w góre, tak by mluszek usiadł.
Cofając się ułatwiamy psiakowi zadanie, ponieważ chętniej do nas bedzie biegł, a jednocześnie przy szybkich i energicznych psach zapobiegniemy uderzaniu maluszka o nasze nogi lub wymijanie nas bokiem.
Jednocześnie nasze nogi nie powinny być złączone, by maluszek nie miał przed sobą "ściany", w którą obawiałby się uderzyć.
Nasze zachowanie- szczególnie szybkość naszych ruchów, musimy dopasować do zachowania maluszka i jego szybkości. Często musimy sami nabrać doświadczenia, by dobrze naprowadzić psiaka.
Nie rezygnujmy więc, gdy pierwsze próby nam się nie powiodą, nagradzajmy za to, gdy malec, początkowo nawet niedokładnie wykona, to o co go prosiliśmy, pamiętając, że jego niedokładność może wynikać z naszego złego naprowadzania.
Oto filmy obrazujące naukę tego ćwiczenia:
> Równaj
Gdy psiak chętnie za nami podąża możemy zacząć naukę kolejnej komendy, mianowicie "równaj".
Równaj można uczyć na wiele sposobów, przedstawię tutaj dwa z nich.
Pierwszy sposób, który może się stać wspaniałym uzupełnieniem sposobu drugiego jest wyłapywanie pożądanego przez nas zachowania maluszka, czyli nagradzanie go, gdy idzie obok naszej lewej nogi i patrzy na nas.
Drugi sposób to naprowadzenie psiaka na pożądaną pozycję przy nodze. Początkowo psiak może iść przy naszej nodze z noskiem całkowicie w naszej ręce podążając za smakolami. Wraz z upływem czasu ( dla jednych psów to 5 minut, dla innych kilka dni) odstawiamy rękę ciut wyżej, powodując, że maluch utrzymuje swoją pozycje przy nodze nie mając już pyszczka w naszej dłoni. Oczywiście po 2, 3 kroczkach wykonanych prawidłowo nagradzamy psiaka. Przy odstawianiu ręki uważać należy by maluch nie zaczął skakać. Gdy tak się stanie czekamy aż 4 nóżki będą na ziemi i wtedy nagradzamy.
Ćwiczenia powtarzamy tak, byśmy mogli iść wyprostowani, a maluch znajdował się w oczekiwanej pozycji.
Oto filmy obrazujące naukę komendy "równaj":
> Sztuczki
Współpraca z maluszkiem i nawiązanie jak najlepszego kontaktu i porozumienia jest wyjątkowo cenna. Dzięki temu nasz pies, już dorosły będzie nas słuchał i chętnie wykonywał nasze polecenia.
Aby uzyskać lepszy kontakt z maluszkiem nie ograniczamy się tylko i wyłącznie do nauki komend, które będą nam potrzebne w życiu codziennym, ale staramy się dobrze bawić także przez różnorakie sztuczki.
Oto kilka z nich:
> Waruj ze stój
Waruj ze stój najlepiej rozpocząć, gdy psiak swobodnie potrafi warować z siadu. Zasada nauczania jest taka sama, smakol prowadzi pyszczek stojącego malucha ku ziemi, smakola pies nie dostaje, musi jednak próbować go wydobyć z ręki.
Przeważnie na początku zadek pieska zostaje w górze, ale zainteresowany wyciąganiem smakola maluch położy go, bo tak po prostu będzie mu wygodniej.
Pamiętajmy, że szybkość ręki dopasowujemy do szybkości psa, a gdy ten się położy natychmiast pochwalmy słowem i otwórzmy rękę ze smakołykiem.
Oto filmiki obrazujące naukę ćwiczenia: